Wyróżnione

W czwartek (30.01.2025 r.) na sali widowiskowej we Włoszakowicach odbyło się spotkanie autorskie i promujące książkę pt. „Nieznany nurek Marynarki Wojennej” autorstwa pana Piotra Jakuboszczaka, nauczyciela historii w ZSO Włoszakowice. Podczas spotkania rodzina i zaproszeni goście mogli wysłuchać wystąpienia autora ppłk. rez. dr. Piotra Jakuboszczaka, który odniósł się przede wszystkim do aspektów związanych z zasługami bojowymi mata Józefa Markiewicza, jak również najbardziej tajemniczych i długo skrywanych informacji na temat jego wojennych losów w latach 1939–1945. Nie o wszystkim było wiadomo, aż do momentu ukazania się publikacji. Przekazywane do rąk czytelnika opracowanie przedstawia losy nieznanego nurka Marynarki Wojennej II Rzeczypospolitej Polskiej, rodem z Wielkopolski, który pomimo zasług położonych w obronie polskiego wybrzeża w 1939 roku przez wiele lat pozostawał bezimienny dla potomnych. Jako jeden z nielicznych członków bazy nurków – okrętu ratowniczego do prac nurkowych ORP. Markiewicz uniknął śmierci pierwszego dnia wojny. Niezwykle pracowity i skromny, z oddaniem wykonywał swoje obowiązki i zadania, wydobywając uzbrojenie z zatopionych przez nieprzyjaciela polskich okrętów – ORP Mazur, ORP Nurek i ORP Gryf, czym przyczynił się do zwiększenia potencjału bojowego obrońców Gdyni, Kępy Oksywskiej oraz Helu, a szczególnie do powstania nowej 34. baterii artylerii nadbrzeżnej, utworzonej z ciężkich dział okrętowych i położonej na piaszczystym wzgórzu w rejonie dawnej latarni Jastarnia-Bór. Z powodu odmowy podpisania volkslisty nie ominęły go prześladowania ze strony Gestapo – uwięzienie w Lesznie i Poznaniu, co doprowadziło do jego ucieczki, i jak się po wielu latach okazało – wielomiesięcznego ukrywania się przed okupantem. Wtedy też w życiu Markiewicza pojawił się mieszkaniec pobliskich Wilkowic, katolik narodowości niemieckiej – Johannes Bartsch, który pomógł mu oraz wyuczył zawodu kowala i zapewnił pracę w czasie okupacji. W schyłkowym okresie wojny Józef Markiewicz otrzymał powołanie do odtwarzającej się Marynarki Wojennej, w której służył do kwietnia 1946 roku, szkoląc m.in. adeptów pierwszego powojennego kursu nurkowego. Sam autor mówi o swoim dziele: “Pisanie tej książki to była przygoda, która dała mi dużo satysfakcji, ale też nie oszczędziła trudu…”. Dwa lata temu wojenne czyny marynarza zostały uhonorowane przez ministra obrony narodowej Mariusza Błaszczaka, który w uznaniu zasług w dziedzinie rozwoju i umacniania obronności Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 21 kwietnia 2023 roku nadał pośmiertnie Józefowi Markiewiczowi Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”. Uroczystość wręczenia medalu odbyła się 11 lipca 2023 roku we Włoszakowicach. Bohater opracowania – Józef Markiewicz, urodził się 2 marca 1915 roku w Radomicku, w gminie Lipno. W 1946 roku wziął ślub z Anną Gębaczką w Bukówcu Górnym i osiadł w rodzinnym domu żony. Na wieczny spoczynek odszedł 11 lipca 1998 roku. W spotkaniu wzięli udział członkowie rodziny bohatera opracowania oraz przedstawiciele Gminy Włoszakowice: Marek Wąsowicz – wójt Gminy Włoszakowice, Zbigniew Frąckowiak – dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury, Agata Greń – dyrektor Gminnej Biblioteki Publicznej we Włoszakowicach, Piotr Wiązania – inspektor ds. bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego oraz Rafał Grygiel – opiekun Izby Regionalnej. Obecna była także Irena Michalewicz – długoletnia dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury we Włoszakowicach a zarazem córka nurka. Na zakończenie wójt wraz z dyrektorem GOK-u wręczył członkom rodziny książkę na pamiątkę.. Bliscy bohatera opracowania okazali panu Piotrowi Jakuboszczakowi wdzięczność za zainteresowanie i przelanie na papier historii członka ich rodziny. Książka jest dostępna w sprzedaży internetowej:https://www.helmuzeum.pl/wydawnictwa/zeszyty/, https://ftp.odkrywca.pl/nieznany-nurek-marynarki-wojennej,60610.html . Od poniedziałku 3 lutego będzie można ją wypożyczyć w Gminnej Bibliotece Publicznej we Włoszakowicach. (JP)

W minioną sobotę 25.01.2025 r. członkinie Koła Gospodyń Wiejskich wraz z mieszkańcami Boguszyna i zaproszonymi gośćmi świętowały 55 lecie swojej działalności. Pojawiło się wiele atrakcji m.in. występ kabaretu “Buczanki”, zespoły śpiewaczego “Relaks”, nie zabrakło też gratulacji i życzeń. Podczas uroczystości sołtys wsi Boguszyn a zarazem prezes KGW Boguszyn – pani Julia Lorenz przybliżyła gościom historię powstania oraz działalności Koła. Zostało ono utworzone w 1970 r., a prezesem była wówczas pani Joanna Muszkieta. Pierwsze zorganizowane przez ówczesne członkinie wydarzenie odbyło się w Dzień Kobiet. Jednak najbardziej popularne imprezy organizowane przez KGW to m.in. Dzień Seniora, Dzień Dziecka, Dni Rodziny, czy też Andrzejki. Dodatkowo panie często spotykają się też na tworzenie ozdób świątecznych, wspólne gotowanie czy śpiewanie w lokalnym chórze. Na zakończenie przemówienia pani Sołtys wręczyła dyplomy pamiątkowe wszystkim członkiniom KGW, a zaproszonym gościom podziękowała za pomoc związaną z wspieraniem ich działalności. Należy dodać, że wystrój sali nawiązywał kolorystycznie do symbolu KGW Boguszyn (kwiat chabru). Następnie życzenia i gratulacje złożyli: wójt Gminy Włoszakowice – pan Marek Wąsowicz, w imieniu dyrektora GOK-u- pan Paweł Borowiec, radna Rady Gminy Włoszakowice – pani Małgorzata Małuszek, prezes Banku Spółdzielczego we Włoszakowicach – pani Dorota Grygiel, przedstawicielki Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa – pani kierownik Dorota Jęsiak i pani Sławomira Żok, prezes OSP Boguszyn z delegacją – pan Wojciech Tomowiak oraz przedstawicielki gminnych Kół Gospodyń Wiejskich m.in. z Bukówca Górnego, Grotnik, Jezierzyc Kościelnych, Krzycka Wielkiego, Skarżynia, Włoszakowic i Zbarzewa. Po części oficjalnej goście zostali poczęstowani tortem upieczonym przez jedną z członkiń koła. Po poczęstunku czas umiliły występy kabaretu “Buczanki” i zespołu śpiewaczego “Relaks”. J.P.

Gminny przegląd kolęd, pastorałek i piosenek noworocznych W niedzielę, 26 stycznia, w sali wiejskiej w Bukówcu Górnym spotkało się dwanaście chórów i zespołów gminy Włoszakowice . Wzięły udział w dorocznym przeglądzie. Tradycje śpiewacze to jedna z silnych stron tej okolicy. Każda z śpiewających grup miała scenę dla siebie na kilkanaście minut. W repertuarze znalazły się kolędy, pastorałki, piosenki zimowe i noworoczne, ale i – jak to w karnawale –  repertuar rozrywkowy. Wystąpiły: ,,Złota Jesień”, ,,Srebrny Włos”, ,,Sami Swoi”, ,,Relaks”, ,,Zbarzewianki”, ,,Jezioranki” razem z ,,Mezzo Forte”, ,,Mater Dei”, ,,Chór św. Cecylii”, ,,Cantilena”, ,,Chór Męski” oraz ,,Zespół Regionalny im. Anny Markiewicz”. – Włoszakowice, to niezwykła gmina. Co wieś, to grupa śpiewacza – komentował Tadeusz Paprocki, prezes Wielkopolskiego Związku Chórów i Orkiestr.  Tego niedzielnego popołudnia odznaczono też chórzystów Chóru Męskiego im. Karola Kurpińskiego we Włoszakowicach. Chór w zeszłym roku świętował 65-lecie działalności. O jego dokonaniach opowiadała poświęcona mu mała wystawa publikacji.  Najwyższe resortowe wyróżnienie ,,Gloria Artis’’ z rąk ministra Wiesława Szczepańskiego przy wsparciu Anny Ardach z leszczyńskiej delegatury Urzędu Wojewódzkiego odbierał  Ireneusz Rogacki, chórzysta od 1971 roku, a od 40 lat – prezes zarządu chóru.  Odznakę z Złotą z Brylantem przyznano: Lechowi Erbertowi (legenda Włoszakowic, która 44 lata dyrygowała chórem), Stanisławowi Walkowiakowi (jedyny żyjący członek założyciel chóru), Tadeuszowi Ławeckiemu, Stanisławowi Włodarskiemu, Jerzemu Samolowi i Andrzejowi Malatyńskiemu. Na Złotą Odznakę z Wieńcem Laurowym zasłużyli: Bogusław Olejnik i Walenty Hałupka, a na Odznakę Złotą z Laurem: Tomasz Pruchniewski, Józef Walkowiak, Władysław Jasiński (pośmiertnie), Roman Michałowski. Dwunastu członków zespołu otrzymało też dyplomy okolicznościowe na 65-lecie działalności, a Chór przyznane już w zeszłym roku dyplom i nagrodę finansową od Ministra Kultury i Dziedzictwa Kulturowego. (AL)

Pod tablicą upamiętniającą ,,dzielne czyny  żołnierzy Odcinka Boguszyn’’ na ścianie remizy OSP w Boguszynie złożono kwiaty, zapalono znicze, odśpiewano ,,Hymn Polski” i ,,Rotę’’, i oddano salwę honorową. Ostatnia uroczystość związana z obchodami 106. rocznicy powstania wielkopolskiego odbyła się w poniedziałek, 20 stycznia.  Pod tablicą i tuż obok figury powstańca stanęli członkowie pocztów sztandarowych i delegacji oraz mieszkańcy.  – W skład Frontu Południowo-Zachodniego Grupy „Leszno” wchodziły odcinki: „Poniec”, „Pawłowice”, „Osieczna” i „Boguszyn” – relacjonował podczas uroczystości Paweł Borowiec, reprezentant Gminnego Ośrodka Kultury. –  Na czele tego ostatniego stanął ppor. Franciszek Szyszka, który 31 grudnia 1918 roku powołał kompanię powstańczą w Kościanie. Razem z nią dnia 19 stycznia zdobył Radomicko oraz przejął Smyczynę i Boguszyn, po czym podporządkował sobie miejscowości o przewadze ludności narodowości polskiej aż do Kanału Obry. Powstały w ten sposób odcinek liczył 35 km długości. Kapelanem IV Batalionu Odcinka Boguszyn był ks. prob. Józef Górny z Włoszakowic.   – Idąc do boju wiedzieli, że mogą zginąć. I wielu zginęło. Ci, którzy z powstania wrócili, już nie żyją, dlatego powierzmy ich dusze miłosierdziu bożemu – zaintonował ks. prob. Maciej Jankowiak proboszcz parafii w Bronikowie. W imieniu samorządu gminnego hołd powstańcom oddała Karolina Chlebowska, sekretarz Gminy Włoszakowice. Obecni byli też przedstawiciele Rady Gminy Włoszakowice, OSP, organizacji upamiętniających bohaterów, młodzież i dyrekcja szkoły w Krzycku Wielkim. Po części oficjalnej w sali wiejskiej krótki acz energiczny wstęp dał zespół śpiewaczy ,,Relaks’’.  (AL)

Przecinanie wstęgi, poświęcenie, śpiewne występy w chórze i solo, a wreszcie moc podziękowań i gratulacji oraz przyjęcie – tak w skrócie można podsumować uroczyste otwarcie rozbudowanej sali wiejskiej i remizy OSP w Dłużynie. Uroczystość odbyła się w środę, 15 stycznia. – Piękny dzień. Bardzo, bardzo się cieszymy – komentowała Arleta Miś, szefowa Koła Gospodyń Wiejskich Odnowa w Dłużynie.  Oddanie obiektu do użytku było wielkim świętem wsi. Zaproszono wykonawców inwestycji, przedstawicieli instytucji nadzorujących, osoby zaangażowane społecznie, urzędników i najwyższe władze samorządowe z wójtem Markiem Wąsowiczem na czele. Poświęcenia obiektu dokonał proboszcz dłużyńskiej parafii – ks. Wojciech Rzeźnik, a wstęgę uroczyście przecinali wraz z wójtem: Danuta Poloszyk, przewodnicząca Rady Gminy Włoszakowice, sołtys Mirosław Lipowy, w imieniu posła Jana Dziedziczaka radny powiatowy Damian Szymczak, Arleta Miś z dłużyńskiego KGW i Bernadeta Szalewska-Konieczna, prezes Zarządu OSP Dłużyna.  W nowiutkiej sali przy gromkich oklaskach wystąpił Chór Szkoły Podstawowej w Dłużynie pod batutą Joanny Jaraczewskiej, a także utalentowana solistka – Wiktoria Nadtochiy.  Osoby najbardziej zaangażowane w rozbudowę otrzymały z rąk wójta Wąsowicza podziękowania, kwiaty a nawet okolicznościowe statuetki.  – Gratuluję społeczności wsi tak pięknego obiektu. Mam nadzieję, że będzie Wam służył przez wiele, wiele lat – mówi wójt Wąsowicz.  Życzeń tego wieczoru było zdecydowanie więcej, a tuż po części oficjalnej zwiedzono salę, zaplecze i remizę, a wreszcie wypróbowano biesiadne możliwości nowego obiektu.  Dłużyna salę wraz z  remizą strażacką otwierała raptem w 2004 roku. Oferowały one jednak bardzo mało przestrzeni zarówno dla strażaków, jak i bardzo aktywnej wiejskiej społeczności. We wsi działa prężnie Koło Gospodyń Wiejskich Odnowa liczące sobie aż 37 członków. Dzięki dofinansowaniu raptem w kilka miesięcy ubiegłego roku dobudowano do nich nowy garaż na wozy strażackie i przestronną, i bardzo elegancką salę wiejską z zabudowanym tarasem, na której tańczyć i biesiadować może jednocześnie ponad siedemdziesiąt osób. Wyremontowano zaplecze sanitarne oraz kuchenne. Wymieniono część drzwi i okien w starszej części budynku. Budynek jest świetnie dostosowany dla osób niepełnosprawnych.  Gmina Włoszakowice otrzymała na tę inwestycję dofinansowanie w wysokości 1.700.000,00 zł z „Rządowego Funduszu Polski Ład: Programu Inwestycji Strategicznych”. (AL)

Od piątku, 10 stycznia, na budynku Szkoły Podstawowej i Sali Wiejskiej w Bukówcu Górnym wisi automatyczny defibrylator (AED). – Zależy nam by służył wszystkim mieszkańcom i gościom naszej wsi, i stał na straży całą dobę – mówi Paulina Kurpisz, Przewodnicząca Rad Rodziców przy Szkole Podstawowej im. ks. Teodora Kurpisza w Bukówcu Górnym. Bukówiec Górny ma AED od 2017 roku. Na jego zakup złożyła się cała społeczność wsi.        – W 2017 roku odbył się festyn, uzbieraliśmy odpowiednią kwotę i kupiliśmy ten niezwykły sprzęt – opowiada Daniel Piasecki, dyrektor szkoły w Bukówcu Górnym.-  Siedem lat wisiał na szkolnym korytarzu. Wspólnie z radą rodziców uznaliśmy, że nasze AED będzie lepiej służyć, gdy będzie dostępne dla wszystkich całą dobę i 365 dni w roku.         W piątek, 10 stycznia, rada rodziców bukówieckiej szkoły razem z dyrektorem przekazała sprzęt Gminnemu Ośrodkowi Kultury we Włoszakowicach. GOK posadowił go w specjalnym odkręcanym pojemniku, który dba, by bateria defibratora miała stałą temperaturę. Zawisł on na ścianie Sali Wiejskiej tuż przy głównym wejściu do szkoły. Jest więc dostępny i dla szkolnej społeczności, i wszystkich mieszkańców. Szkoła i sala znajdują się w samym centrum Bukówca.         Bukówieckie AED jest w doskonałej kondycji. Ma świeżo wymienianą baterię. Znajduje się pod stałym nadzorem kamery monitoringu, a otwarcie pojemnika każdorazowo wyzwala w nim alarm. To nie zabawka, tylko mobilny sprzęt do ratowania ludzkiego życia.     Nagłe zatrzymanie krążenia jest najczęstszą przyczyną śmierci w Europie. Tylko w Polsce rocznie zabija 40 tysięcy osób. W 2012 roku Europejska Rada Resuscytacji przeprowadziła badania z których wynika, że – gdyby więcej ludzi potrafiło udzielać pierwszej pomocy w nagłym zatrzymaniu krążenia  – mogłoby to uratować rocznie w Europie nawet 100 000 osób. Z AED ratowanie jest prostsze i zdecydowanie bardziej skuteczne.    W Gminie Włoszakowice sprzęt taki znajdziemy jeszcze w Dominicach na budynku Sali Wiejskiej i OSP, w Krzycku Wielkim na budynku apteki i na orliku (dostępne dla animatorów). Mają je też na wyposażeniu wozów jednostki OSP.    – Bardzo chciałbym, by taki sprzęt znajdował się na budynku każdej sali wiejskiej w naszej gminie. Byśmy wszyscy mieli większe szanse ratowania życia swoich bliskich. Jeśli jakieś społeczności chcą włączyć się w ten plan, szybciej uda nam się go zrealizować – mówi Zbigniew Frąckowiak, dyrektor GOK.      Każda minuta opóźnienia w wykonaniu defibrylacji powoduje spadek przeżywalności o 3-4%. (AL)

Gminne obchody 106. rocznicy powstania wielkopolskiego w Zbarzewie i Włoszakowicach W piątek, 10 stycznia, władze samorządowe, społecznicy, młodzież i instytucje uroczyście upamiętnili bohaterów Powstania Wielkopolskiego, którzy zginęli 11 stycznia 1919 roku pod Zbarzewem. Była Msza Św. w intencji poległych, salwy honorowe nad ich mogiłami, wieńce złożone pod pomnikiem w Zbarzewie i długie rozmowy o historii.  Świętowanie zaczęto od uroczystej Mszy świętej w Kościele pw. Świętej Trójcy we Włoszakowicach. Udział w niej wzięły liczne poczty sztandarowe i młodzież z włoszakowickiej szkoły. Modlono się w intencji poległych, a następnie na cmentarzu parafialnym zapalono znicze na grobach powstańców, a Włoszakowickie Bractwo Kurkowe oddało salwę honorową ku ich czci. Uczestnicy obchodów udali się potem do Zbarzewa, gdzie znajduje się najważniejsze miejsce upamiętnienia zdarzeń sprzed 106 lat w naszej gminie – pomnik z nazwiskami poległych: Jana Otto juniora z Włoszakowic (syna dowódcy oddziału powstańczego we Włoszakowicach Jana Otto seniora), braci Michała i Wiktora Zająców z Ujazdowa, Leona Wańskiego ze Wschowy, Walentego Jęska z Przemętu i Stanisława Kuczmerowicza z Czempinia.  – Oddział dziesięciu powstańców z Włoszakowic dostał się pod ostrzał ciężkiego karabinu maszynowego należącego do niemieckiej straży granicznej – opowiadał podczas uroczystości w Zbarzewie, Zbigniew Frąckowiak, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury. – W rezultacie jeden powstaniec zginął, a dwóch zostało rannych. Koledzy chcieli zabrać poszkodowanych na Krzyżowiec, gdzie stacjonowała większość włoszakowickich sił powstańczych i znajdował się lekarz, ale duża grupa Niemców dobiła ich kolbami i łopatami oraz zmasakrowała trzech kolejnych powstańców. W tym czasie czterech pozostałych walczących wycofało się w stronę Krzyżowca, prosząc o pomoc dla swoich kolegów (nie wiedzieli, że wszyscy nie żyją). Wtedy też postanowiono uderzyć na wieś całymi siłami. Po kilkugodzinnej walce (w wyniku której śmierć poniosło dwóch powstańców, a pięciu zostało rannych) Polacy zmusili Grenzschutz do odwrotu, a w ich ręce dostało się kilku jeńców i karabin maszynowy. Po części oficjalnej obchodów dyskutowano o zdarzeniach sprzed 106. lat na sali wiejskiej w Zbarzewie. W uroczystościach udział wzięli: Wójt Marek  Wąsowicz, radni: Maria Rzeźniczak (spokrewniona z Janem Otto i Janem Gryczem – bohaterami powstańczych wydarzeń 1919 r.) i Dawid Kuśnierek, poczty sztandarowe Koła Gminnego Związku Kombatantów Rzeczpospolitej, żołnierze Wielkopolskiej Brygady Wojsk Obrony Terytorialnej, OSP Zbarzewo, Towarzystwa Kolejarzy, Kółka Rolniczego, Włoszakowickiego Bractwa Kurkowego, Zespołu Szkół Ogólnokształcących  we Włoszakowicach, Szkoły Podstawowej w Jezierzycach Kościelnych oraz delegacja Towarzystwa Pamięci Powstania Wielkopolskiego- koło gminne we Włoszakowicach. Kolejne uroczystości upamiętniające bohaterów powstania zaplanowano na 20 stycznia godz. 10:00 przy Sali Wiejskiej w Boguszynie. W imieniu mieszkańców Boguszyna – serdecznie zapraszamy. Zapraszamy też na otwieraną właśnie (piątek, o 15:00)  wystawę ,,Twarze wolności’’ w Sali Regionalnej GOK we Włoszakowicach. Można tam bliżej poznać wielu lokalnych bohaterów tamtego czasu , a dzięki Stowarzyszeniu Strzeleckiemu i Historycznemu im. Kościańskiej Rezerw Skautowej z Kościana obejrzeć repliki mundurów i broni używanej 106 lat temu.  Wystawa czynna będzie do 31 stycznia.  (AL) Fot. Julia Pluta  

Serdecznie zapraszamy dzieci w wieku 6-12 lat na Gminne Ferie Zimowe, które odbędą się w dniach 20-31 stycznia 2025 r. w sali widowiskowej we Włoszakowicach. Szczegółowy plan: Zapisy na poszczególne zajęcia: tel. 655 252 965  lub aleksandra.zablocka@wloszakowice.pl Niezbędne dokumenty: