Aktualności

„Żyj swobodo, Polsko żyj!” – pod takim hasłem w niedzielę w Sali Trójkątnej pałacu Sułkowskich we Włoszakowicach odbył się koncert z okazji 241. rocznicy urodzin Karola Kurpińskiego. Doroczne muzyczne święto najsłynniejszego Włoszakowiczanina po raz kolejny zgromadziło lokalnych artystów i publiczność wokół jego twórczości. Jak było? Z oklaskami na stojąco!  Wieczór otworzył Polonez koronacyjny, po którym zabrzmiały pieśni z czasów Powstania Listopadowego, w tym „Warszawianka”, nadająca koncertowi mocny, narodowy ton. Publiczność usłyszała też utwory operowe – melodyjne, momentami teatralne – by wyciszyć się też przy kompozycjach religijnych.  – Co jest niezwykłego w tym koncercie? – pytał prowadzący spotkanie Paweł Borowiec. – Wymagające, profesjonalne kompozycje wybitnego kompozytora wykonają lokalni artyści związani z Włoszakowicami. Tu mieszkają, tu się urodzili lub tu pracują. Każdy z nich zajmuje się na co dzień czymś zupełnie innym, a mimo tego – jak państwo właśnie usłyszeliście i jeszcze usłyszycie – fantastycznie radzą sobie z tak trudnym i wymagającym repertuarem.  Wystąpili: Chór Cantilena ( w tym roku świętujący 35 lat działalności) oraz Zespół Wokalny Melodia (z 31. latami tradycji) pod dyrekcją Katarzyny Kaczmarek i przy akompaniamencie Marioli Jagodzik. Partie fortepianowe na cztery ręce wykonali: Mariola Jagodzik i Marek Wodawski. Publiczność miała też okazję wysłuchać śpiewów solo: Katarzyny Kaczmarek i Sabiny Michalak  Koncert rozpoczął się w nastroju zadumy. Minutą ciszy uczczono pamięć Danuty Kamieniarz – zmarłej kilkanaście godzin wcześniej wieloletniej działaczki na rzecz sztuki w gminie – oraz wszystkich, którzy przez lata współtworzyli jej muzyczne tradycje. (AL)

Blisko pół tysiąca osób wypełniło 13 lutego salę balową Hotelu Toscania do ostatniego miejsca – nie tylko po to, by wysłuchać doskonałego widowiska muzycznego, lecz przede wszystkim, by stać się częścią wielkiej wspólnoty serc. Wspólnoty, która tego wieczoru zjednoczyła się wokół pomocy pani Danusi i Igorowi, mieszkańcom naszej gminy dotkniętym ciężkimi chorobami. Koncert „Wznieś serce nad zło” udowodnił, że ta wspólnota potrafi czynić rzeczy wielkie. Wieczór prowadzili wspólnie Zbigniew Frąckowiak, dyrektor Gminnego Ośrodka i Irena Przezbór – inicjatorka koncertu.– To nieprzyzwoite, by być tak młodym i tak śpiewać – komentowała występ fantastycznych solistek prowadzonych przez Szymona Gądę pani Irena. A to był dopiero początek. Potem scenę przejęli Karol Dziuba, następnie Aleksandra Zabłocka i Przemysław Maćkowiak, a wreszcie Julia Przezbór i Janek Wyrwiński z zespołem. Powiedzieć, że było pięknie, to niemal nic nie powiedzieć. Ciarki na plecach wracały wielokrotnie. – Świat miał swoich Pavarottiego, Domingo i Carrerasa… a Włoszakowice mają swoich tenorów. Kto to? – do samego końca pozostawało tajemnicą – zapowiedziała pani Irena. Występ księdza Zbigniewa Dobronia, Ireneusza Rogackiego i Bogdana Olejnika nagrodzono owacjami na stojąco. Chór Cantilena stanął na scenie tylko na chwilę, ale z jakim przesłaniem: „Nigdy nie wiemy, co przyniesie jutro.Warto pomagać, póki serce bije.” To był koncert solidarności, koncert oddania, koncert wspólnoty i koncert wyjątkowych talentów oddanych dobru. Nie zabrakło emocjonujących licytacji. Pod młotek trafiły m.in. rejs po jeziorze, lot nad Włoszakowicami, masaże, obsługa w warsztacie samochodowym czy sesja fotograficzna a nawet Księżyc – bo dla tej sprawy serca i portfele otwierały się bez granic. Najwyższą cenę osiągnął kryształowy puchar Unii Leszno z 1988 roku – sprzedany za 2100 zł. Tyle samo ostatecznie zapłacono za kawę z wójtem w pałacu Sułkowskich – wylicytowaną za 1100 zł i podbitą dodatkowym datkiem. Na finał wszyscy artyści wspólnie odśpiewali utwór tytułowy „Wznieś serce nad zło”. Ciasta gospodyń wiejskich rozeszły się do ostatniego okruszka, a przed wejściem do sali balowej wypiekano pizzę dla koncertowych gości. Każdy znalazł coś dla siebie – i każdy dołożył swoją cegiełkę. Co najpiękniejsze – każdy grosz przekazany tego wieczoru trafi do tych, dla których blisko pół tysiąca osób przyszło 13 lutego do sali balowej Hotelu Toscania. Wszyscy, którzy współorganizowali koncert, oddali swój czas, uwagę, pracę i zasoby bezinteresownie. Jest moc! (AL) Fot. Alicja Muenzberg-Czubała

Wszystko było stąd: kompozytor, artyści, opowieści i tradycje. W niedzielę, 8 lutego 2026 roku, Sala Widowiskowa GOK we Włoszakowicach pękała w szwach podczas koncertu „Gdzie jest szczęście?” – wieczoru z piosenkami Mariana Skorupińskiego, wychowanego we Włoszakowicach kompozytora złotej ery polskiej piosenki. Tego dnia po raz ostatni można było także zwiedzać wystawę „Starym Oyców obyczajem”. Koncert zakończył się owacjami na stojąco i bisami. Sala Widowiskowa GOK wypełniła się do ostatniego miejsca – konieczne było donoszenie krzeseł. Koncert od pierwszych dźwięków trzymał w skupieniu, a na finał… poderwał wszystkich z miejsc. Piosenki zabrzmiały w eleganckich, lirycznych aranżacjach i znakomitych wykonaniach, bez patosu, za to z wyraźną emocją. Na scenie wystąpili: Katarzyna Kaczmarek, Anna Sobol i Katarzyna Józefczak. Zespół instrumentalny tworzyli: Mariusz Kowalczyk (fortepian, aranżacje, kierownictwo artystyczne), Agnieszka Sawicka (skrzypce), Julia Bajon (trąbka), Martyna Bajon (saksofon) oraz Robert Misiak (gitara). Wydarzeniu towarzyszyły ostatnie oprowadzania po wystawie „Starym oyców obyczajem” w Izbie Regionalnej im. Karola Kurpińskiego we Włoszakowicach. Rafał Grygiel po raz pierwszy zaprezentował strój uszyty na wzór ubioru Stefana Skorupińskiego – ojca kompozytora i jednego z bohaterów ekspozycji. Tego dnia wystawę zwiedziło ponad 30 osób. Organizatorem koncertu był Gminny Ośrodek Kultury we Włoszakowicach.(AL)

W niedzielę, 1 lutego, w odnowionej sali wiejskiej w Grotnikach odbył się Kolędowo-Noworoczny Przegląd Chórów i Zespołów Śpiewaczych Gminy Włoszakowice. Ponad 200 wyśmienitych głosów z 13 grup śpiewaczych rozkołysało w śpiewie wypełnioną po brzegi salę. To było święto muzyki! Na scenie zaprezentowało się aż 13 chórów i zespołów śpiewaczych, które z impetem, energią i pasją wykonywały tradycyjne kolędy, pastorałki ale też piosenki rozsławione przez światowe kino. Każdy występ spotykał się z gorącym przyjęciem publiczności. Szczególne brawa należą się tym, którzy z powodu infekcji wstąpili w bardzo okrojonym składzie. Wielkie emocje wzbudził gość specjalny — Chór Szkolny z Dłużyny, którego występ został nagrodzony długimi brawami.— Młodość, pasja, naturalność i zasłużone owacje — tak występ dłużyńskiego chóru podsumował Paweł Borowiec, prowadzący konferansjerkę tego wieczoru. Na finał organizatorzy przygotowali muzyczną niespodziankę – Tomasz Kiciński z Bukówca Górnego zaprezentował pastorałkę swojego autorstwa. W lutym tekst i nuty utworu trafią na łamy „Naszego Jutra”. Będą więc mogli ją wykonywać wszyscy chętni. Wydarzenie odbyło się w dopiero co odmalowanej dzięki zaangażowaniu mieszkańców sali wiejskiej i było prawdziwym świętem muzyki. W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele samorządu: Danuta Poloszyk, przewodnicząca Rady Gminy Włoszakowice, radni gminni oraz Damian Szymczak, radny Rady Powiatu Leszczyńskiego. W imieniu organizatorów gości powitał oraz gratulacje wykonawcom składał Zbigniew Frąckowiak, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury we Włoszakowicach.

Tegoroczny Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy po raz kolejny udowodnił, że lokalna wspólnota potrafi działać z rozmachem, sercem i prawdziwą pasją. Dzięki ogromnemu zaangażowaniu mieszkańców, wolontariuszy i organizatorów we Włoszakowicach oraz Krzycku Wielkim 25 stycznia udało się zebrać imponującą kwotę ponad 33 tysiące złotych na wsparcie leczenia dzieci. Sztab we Włoszakowicach zebrał 23 303 zł, natomiast sztab w Krzycku Wielkim – 10 491 zł. Za tymi liczbami stoi praca i entuzjazm setek osób, które przez wiele tygodni przygotowywały finał, a w dniu wydarzenia wypełniły go niezwykłą energią. Na obu scenach wystąpiło około 300 artystów, a wokół nich działała prawdziwa orkiestra ludzi dobrej woli. Jedni dekorowali przestrzeń, inni piekli, gotowali i serwowali orkiestrowe pyszności. Byli tacy, którzy dzielili się swoją wiedzą i umiejętnościami, przekazywali wartościowe przedmioty na licytacje, dbali o bezpieczeństwo, porządek i sprawny przebieg wydarzeń. Wolontariusze z puszkami niestrudzenie kwestowali, a mieszkańcy chętnie włączali się w licytacje i wspólne świętowanie. Każdy – niezależnie od roli – dołożył do tego dnia cząstkę siebie. Środki zebrane podczas 34. Finału WOŚP zostaną przeznaczone na wsparcie diagnostyki i leczenia chorób przewodu pokarmowego u dzieci, w tym na zakup nowoczesnego sprzętu medycznego dla gastroenterologii dziecięcej. To realna pomoc dla młodych pacjentów i ich rodzin w całej Polsce. Warto podkreślić, że w tym roku Gminny Ośrodek Kultury do sztabu WOŚP działającego przy włoszakowickiej szkole dołączył po raz pierwszy. Sfinansował profesjonalne nagłośnienie oraz oświetlenie sceny. Ten finał na długo pozostanie w pamięci uczestników – jako dowód na to, że w naszej gminie naprawdę jest moc. Zapraszamy na fotorelację z wydarzenia we Włoszakowicach.

Nowy rok zasługuje na dobry początek — a najlepiej zacząć go swojsko – z lokalną historią, niezwykłymi ludźmi tej ziemi i energią gminy. Styczniowy numer „Naszego Jutra” już od piątku czeka na czytelników we Włoszakowicach, Bukówcu Górnym, Dłużynie, Zaborowie, Sądzi i Krzycku Wielkim. W środku: „Nasze Jutro” to coś więcej niż gazeta — to opowieść o tym, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy. Polecamy się na styczeń 🙂PS Ten numer powstawał w iście pandemicznej atmosferze. Sto procent redakcji w trakcie składania numeru rozłożyła grypa typu 2.

W poniedziałek, 19 stycznia, odbyła się ostatnia uroczystość związana z obchodami 107. rocznicy powstania wielkopolskiego. Poczty sztandarowe, delegacje i mieszkańcy oddali cześć bohaterom pod tablicą upamiętniającą ,,dzielne czyny żołnierzy Odcinka Boguszyn” na remizie OSP w Boguszynie. W imieniu samorządu gminnego hołd powstańcom oddał wójt Marek Wąsowicz. Obecni byli również przedstawiciele Rady Gminy Włoszakowice, OSP, organizacji upamiętniających bohaterów, mieszkańcy Boguszyna i działające tam organizacje oraz młodzież i dyrekcja szkoły w Krzycku Wielkim. Modlono się za dusze wszystkich, którzy dla wolnej ojczyzny odważyli się postawić swoje życie na szali. Złożono kwiaty, zapalono znicze , śpiewano hymn państwowy i „Rotę” oraz oddano salwę honorową. Rys historyczny wydarzeń przedstawił Zbigniew Frąckowiak, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury. Uroczystości odbyły się dokładnie w 107. rocznicę wyzwolenia Boguszyna. Tego dnia dla Polski wywalczono również Radomicko i Smyczynę. Po części oficjalnej w sali wiejskiej występ dał zespół śpiewaczy „Relaks”.

Razem możemy więcej! Z dumą ogłaszamy, że Gmina Włoszakowice melduje się na pokładzie Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Bądźmy razem – 25 stycznia we Włoszakowicach i Krzycku Wielkim. Postanowiliśmy połączyć siły i jako GOK Włoszakowice dołączyć do prężnie działającego sztabu WOŚP działającego w Zespole Szkół Ogólnokształcących we Włoszakowicach. Tam wspólne orkiestrowanie zaczynamy o 11:00! Swój sztab ma też Krzycko Wielkie, gdzie świąteczna pomoc zaczyna się o 14:00 na sali wiejskiej. Bądźmy razem! To wyjątkowy czas, kiedy cała nasza lokalna społeczność jednoczy się w jednym, szczytnym celu. ​Przygotujcie się na dzień pełen pozytywnej energii. Już wkrótce podamy szczegółowy plan wydarzeń. Do zobaczenia na finale!

Dziś, 11 stycznia, mija dokładnie 107 lat od traumatycznej dla powstańców z naszej gminy potyczki pod Zbarzewem. Życie straciło w niej sześciu powstańców. Uroczystości rocznicowe rozpoczęto mszą świętą w kościele parafialnym we Włoszakowicach, a zakończono przy pomniku ofiar tego zdarzenia w Zbarzewie. W mszy w intencji powstańców udział wzięły poczty sztandarowe oraz liczni parafianie. Następnie uczestnicy uroczystości oddali hołd poległym powstańcom także na włoszakowickim cmentarzu. Przy mogile powstańczej odmówiono modlitwę, złożono kwiaty, zapalono znicze oraz oddano salwę honorową. Kilkadziesiąt minut później delegacje spotkały się pod monumentem upamiętniającym poległych w Zbarzewie. Przebieg wydarzeń sprzed 107 lat przypomniał podczas uroczystości Zbigniew Frąckowiak, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury we Włoszakowicach. – Oddział dziesięciu powstańców z Włoszakowic dostał się pod ostrzał ciężkiego karabinu maszynowego niemieckiej straży granicznej. Jeden powstaniec zginął, a dwóch zostało rannych. Próba zabrania rannych zakończyła się masakrą. Gdy czterej powstańcy pobiegli po pomoc na Krzyżowiec, niemieccy żołnierze zabili rannych oraz trzech kolejnych powstańców, którzy próbowali im pomóc. Następnie rozgorzała bitwa o wieś, która trwała kilka godzin. Łącznie zginęło sześciu powstańców. Zbarzewo zostało tego dnia wyzwolone. Powstańcy zdobyli karabin maszynowy oraz pojmali jeńców – relacjonował. Polegli 107 lat temu to: Jan Otto z Włoszakowic, syn dowódcy oddziału włoszakowickiego, bracia Michał i Wiktor Zając z Ujazdowa, Leon Wański ze Wschowy, Walenty Jęsiek z Przemętu oraz Stanisław Kuncerowicz z Czempinia. Cześć ich pamięci oddali m.in. wójt gminy Marek Wąsowicz, Danuta Poloszyk, przewodnicząca Rady Gminy, wraz z radnymi, liczne poczty sztandarowe, mieszkańcy Włoszakowic i Zbarzewa, a także harcerze i zuchy ze Wschowy oraz Włoszakowic.